co ja tutaj robię?

Rękodzieło na świecie jest cenione, bo nikt nie ma czasu się tym zajmować, a ludzie lubią mieć coś unikalnego. Ręczna praca ma wartość. W Polsce dla odmiany narzeka się, że za drogo, a w sklepie takie są dwa razy taniej. Zawsze wtedy mam ochotę odpowiedzieć, żeby w takim razie poszedł do sklepu i sobie kupił.

Kluczową sprawą w Polsce jest to, że unikalność nie jest doceniana. Niska cena – jest. To pewnie wynika z wielu lat tradycji PRL-u i biedy, o czym nie będę się w tej chwili rozpisywać, bo wszyscy wiecie o co chodzi.

Chcę natomiast wytłumaczyć, tym, którzy tego do końca nie rozumieją, dlaczego tak jest, że rękodzieło musi być sporo droższe od masówki. Do niedawna myślałam, że to oczywiste, ale ludzie do tej pory są zdumieni.

Unikalność

Większość artystów zajmujących się rękodziełem, stara się nie robić dwóch jednakowych produktów. Tak jak malarz nie maluje dwóch jednakowych obrazów. Dla zasady. Czasami są podobne, nawet bardzo, ale zawsze jakimś szczegółem się różnią. A ponieważ w związku z tym ilość projektów jest znacznie większa niż w przypadku produktów masowych, gdzie dana firma wypuszcza, dajmy na to, kilka tysięcy jednakowych produktów, cena wzrasta. Po to, żeby kupujący wiedział, że ma coś, czego nie ma nikt inny na świecie.

Czas

Trudno sobie wyobrazić, że ktoś nie zdaje sobie z tego sprawy, ale rękodzieło pochłania czas. Nad jednym przedmiotem nie pracuje się trzy minuty, ani nie powstaje ich setka w ciągu godziny, nad projektem pracuje się godzinami, a czasami dniami. Czasami dłużej (np w przypadku ubrań). Wyobraźcie sobie teraz, że za przedmiot robiony kilka dni artysta dostanie tyle pieniędzy ile za podobny przedmiot fabryczny, którego powstaje kilkaset sztuk dziennie. Umarłby z głodu, prawda?

Materiały

Może trudno sobie  to wyobrazić, ale osoby zajmujące się rękodziełem nie tworzą go z powietrza :) Cena będzie rosła w miarę jakości materiału, a im lepszy materiał, tym lepsza trwałość produktu.

Tak więc cena rękodzieła to wypadkowa ceny materiału, spędzonego czasu i oryginalności projektu.

Dlaczego to piszę? Wydaje się oczywiste, prawda? Nie mam złudzeń, że to dotrze do jakiejś porażająco dużej ilości osób. Po prostu zdarzają mi się do tej pory przypadki, że ludzie się dziwią, że moja biżuteria kosztuje ponad 20zł i do tego nie jest w stu procentach srebrna. Kiedy mówię, że to samo tylko ze srebra kosztowałoby nie 50zł a 500, są bardzo zdumieni i zaczyna się śpiewka o tym, jak to w sklepie taniej.

Tak, taniej. I wszystkie jednakowe :)

Czasami to już nie wiem jak tłumaczyć, a nawet daję się wpędzić w poczucie winy, że nie rozdaję biżuterii za darmo (bo za 20zł to mi się tylko materiały zwrócą, czas już niekoniecznie). A owszem, czasami rozdaję. Rodzinie i znajomym, w prezencie.

Inna sprawa to pseudorękodzieło. Jeśli rękodzieło jest tanie (a w każdym razie podobne ceną do podobnych produktów ze sklepu), to na 100% nie jest zwyczajnym rękodziełem, tylko produktem złożonym z “gotowców” (np kartki świąteczne – gotowe choineczki czy gwiazdki można kupić na Allegro, czy w sklepach z materiałami do scrapbookingu; ja zawsze wycinałam ręcznie, żeby nie były jednakowe, a potem był wrzask, że drogo).

Moim zdaniem Polska nie dorosła do doceniania przedmiotów robionych ręcznie (pomijam już jarmarczny gust większości Polaków). I zastanawiam się ile jeszcze pokoleń musi minąć, żeby dorosła. A może się mylę? Napiszcie co myślicie.

Tags: biżuteria, rękodzieło, strumień świadomości

This entry was posted on czwartek, styczeń 21st, 2010 at 17:34 and is filed under publiczne. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.